Puck is een kom ontbijtwier aan het eten, nog maar net aan wakker. Het is stil, op het kraken van het wier tussen Pucks tanden na. Toch knaagt er iets aan het randje van Pucks aandacht. Een rinkelend en ratelend geluid dat steeds harder wordt. Het geluid lijkt van bovenaf naar beneden te komen.

Op het moment dat Puck naar buiten kijkt, raast er iets langs het raam in het koraal. Met een doffe plof komt dat iets in het zand terecht. Het zand wolkt op vanaf de zeebodem, waardoor Puck even niets kan zien. Nieuwsgierig geworden zwemt Puck door het raam naar buiten, de kom ontbijtwier is vergeten. Wat is er nou eigenlijk net voor het huis in het koraal terecht gekomen?

Puck is op onderzoek gegaan en is diep onder water. Er raast weer wat voorbij en dit keer was het groter, misschien was het eerst wel een dochter en net een moeder. Ineens ziet Puck een moeder en een dochter zeemeermin. Puck schrok en ging gillend weg.

De volgende dag ging Puck door haar nieuwsgierigheid toch weer op zoek naar de zeemeerminnen. Puck zag weer iets bewegen. Dat moeten de zeemeerminnen weer zijn, dacht Puck. Ze ging erop af. Ze kwam dichter en dichter bij. Toen ze in het donkere hoekje was, was het geen zeemeermin maar een reusachtige gevaarlijke haai!!! Haai! zei Puck op een lieve toon. HAAAAAAI!!!!!! zei Puck, toen ze doorhad dat het een enorm gevaarlijke haai was! De haai kreeg haar in het vizier. Mmmmm, dat is een lekker hapje! Hij had al weken geleefd op enkel een paar guppy’s. Maar daar was zijn buik niet vol van geworden. Puck wist niet hoe snel ze weg moest zijn.

Ineens werd ze meegetrokken door een onbekend wezen. Ze ziet langzaam wat licht opkomen.   Ze wist niet wat haar overkwam en was enorm bang. Toen ze stil stond keek ze naar diegene wie haar gered heeft, de zeemeermin die ze een dag geleden ontmoet had. Daarna zag ze dat ze een snee had gekregen door een haaientand.   De zeemeerminnen hielpen haar door een prachtig zeemeerminnenverband om de wond te binden, en ze zeiden dat ze vanzelf beter wordt. Wat de zeemeerminnen niet aan Puck vertelden was dat ze door dit speciale verband zelf ook een zeemeermin kon worden. Het is Pucks grootste droom om ooit een zeemeermin te worden, als ze dat zou weten...

Eén van de zeemeerminnen zei tegen Puck dat ze overmorgen gaan verhuizen en daar moest Puck erg om huilen. Ook al kende ze de zeemeerminnen nog niet zo lang, ze had wel het idee dat ze er twee nieuwe vrienden bij had.

Een aantal dagen gaan voorbij en Puck is beter. Het verband had goed z'n werk gedaan. Puck besluit om het verband van haar arm af te halen. Het wordt hierdoor wat stoffig, een grote nies van Puck is het gevolg. Maar wat gebeurt er dan? Ze wordt plots een zeemeermin! Puck weet niet wat haar overkomt. Het voelt als een droom die uitkomt. Na een tijdje wachten wordt ze vanzelf weer helemaal haarzelf. Totdat ze weer moet niezen. Hatsjoe! En daar wordt ze weer
een zeemeermin.

Puck wil weer naar de zeemeerminnen, maar dan bedenkt ze zich dat ze zouden verhuizen. Ze besluit toch op zoek te gaan en hoopt ze te vinden want ze heeft een belangrijke vraag: MIjn grootste droom is uitgekomen, maar kan het nou dat ikeen zeemeermin ben geworden? Puck gaat naar het paleis waar de zeemeerminnen eerst woonden. Daar vindt ze een paars schubachtig briefje met de tekst: Als je naar ons toe wil, ga dan recht naar voren als je een glinsterende steen ziet.

Puck kijkt om haar heen. Nergens vindt ze een glinsterende steen. Hij moet hier toch wel ergens zijn denkt ze. Ze zoekt rond het paleis. Helemaal achter het paleis in een kleine donkere grot ziet ze iets glinsteren. Daar moet ik vast zijn,
denkt ze! Ze besluit erop af te gaan, en ja hoor, daar is de glinsterende steen. Als je de glinsterende steen ziet moet je recht naar voren gaan, is wat Puck denkt. Dus, ik moet recht door deze grot. Puck vervolgt haar weg door de grot. Ze vindt het spannend en cool tegelijk. Toch is het ook bijzonder dat ze daar mag zijn.

Aan het einde van de grot ziet Puck een ander paleis. Ze staat voor een groot glinsterend paleis dat helemaal van parels is gemaakt. Daar moeten de zeemeerminnen vast zijn? Puck gaat een kijkje nemen. Tot haar schrik ziet ze heel veel haaien. Van de schrik moet ze niezen. En hop, ze wordt weer een zeemeermin. Doordat ze weer een zeemeermin is kan ze heel snel zwemmen, sneller dan de haaien. En ze kan bijna niet gezien worden omdat ze zo snel is. Ze schudt de haaien van zich af. Van het hele avontuur is Puck moe geworden. Ze gaat uitrusten op een prachtig stuk koraal.

Terwijl Puck aan het uitrusten is ziet ze ineens de zeemeerminnen! De zeemeerminnen, roept ze hardop! Puck gaat direct op ze af. De zeemeerminnen zijn blij om haar te zien. Puck denkt direct aan haar belangrijke vraag. Ze vraagt de zeemeerminnen: Hoe kan het dat ik ineens een zeemeermin wordt en weer kan terugveranderen naar mezelf? De zeemeerminnen antwoorden in koor: Het komt omdat je niest! Toen je gewond was door de haaien kreeg je speciaal zeemeerminnenverband. Dit verband wordt gemaakt van zeemeerminnenschubben. Daardoor heb je een stukje van ons gekregen. Daardoor hoor je nu in onze wereld en in jouw eigen wereld!

Puck weet niet wat haar overkomt. Iets mooiers dan dit had ze niet durven wensen. Ze wordt beste vrienden met de zeemeerminnen en gaat bij ze wonen. Ze krijgt de grootste kamer van alle zeemeerminnen en beleeft elke dag nieuwe avonturen!

Einde.

Schrijver:
Maureen Benjamins, Bedenker: Maureen Benjamins